Comments for Fleximama robi biznes

Comment on Żegnaj X i Y. Witaj C! Nowe pokolenie zmienia rynek pracy by MP

MP — Mon, 31 Oct 2011 12:50:08 +0000

Próbuję sobie wyobrażać, jak bym się czuła w środowisku osób, którzy nie wiedzą, że istnieje koło lub samochód, pociąg, samolot albo telefon, radio czy telewizor bądź jeszcze coś innego, co ułatwia kontakt z drugą osobą i z informacją. Prawdopodobnie taka osoba po jakimś czasie zaakceptowałaby wszystkie wyżej wymienione atrybuty codzienności (chociażby dlatego, że nie wyboru nie mieć ich wokół….może jedynie z nich nie korzystać).
Mój stosunek do w/w rzeczy oraz ich wykorzystanie w mojej codzienności byłyby prawdopodobnie zupełnie inne, niż największego mędrca, który musiałby te rzeczy nagle – z dnia na dzień – zaakceptować.
Prawdopodobnie ja, i do mnie podobne osoby w relacji z kimś, kto nigdy nie widział świata bez Internetu, jesteśmy trochę w podobnej relacji, jak wyżej opisana para (jedna – urodzona w świecie z samolotem; druga – zmuszona zaakceptować istnienie samolotu). Dziś pokoleniowe różnice są ogromne; występują nawet wśród osób z tej samej grupy wiekowej. Dzisiejsze różnice są – jak nigdy dotąd – wszechogarniające!
Chcę w tym miejscu postawić pytanie; wiem, że może ono zabrzmieć retorycznie; chociaż nie oczekuję, że ktoś udzieli mi praktyczną radę, jednak zapewniam, że nie jest to oratorskie pytanie. Jestem nauczycielem akademicki (na zwykłym uniwersytecie). Jak powinny wyglądać tradycyjne zajęcia (wykłady i ćwiczenia z grupami ponad 30 osobowymi) ze studentami pokolenia C?! Wydaję mi się, że są one przystosowane raczej do pokolenia X, z wielkim trudem – do pokolenia Y, ale w ogóle nie uwzględniają pokolenie C.
Z wielką przyjemnością pracowałabym na zgłębianiem tego problemu…

Comment on Żegnaj X i Y. Witaj C! Nowe pokolenie zmienia rynek pracy by Asia

Asia — Tue, 20 Sep 2011 16:56:45 +0000

Ja bym chciała zobaczyć to “więcej elastyczności” w prowadzeniu własnej firmy. Rezultat jest taki że większość przedsiębiorców pracuje na półtorej etatu.

Comment on Nieobecność pozornie usprawiedliwiona by Maryq

Maryq — Tue, 14 Jun 2011 14:45:47 +0000

Akurat z ostatnim akapitem trudno się zgodzić – nikt przecież telepracownikom nie płaci za, przepraszam za wyrażenie, dupogodziny, a za efekty. czy pracodawcę obchodzi, że jeden na zrobienie tabelki potrzebuje godziny, a inny – całego dnia? O tyle obchodzi, że woli zatrudnić tego/tą pierwszą. przecież cala idea pracy zdalnej polega na tym, że nasze lenistwo staje się naszą sprawą o ile jesteśmy w stanie rozliczyć się z dobrze wykonanej pracy:)

Comment on Flexi trend w Ameryce by Katarzyna

Katarzyna — Thu, 12 May 2011 07:10:45 +0000

Przy całej sympatii do pracowników i systemów flexi niestety nie jestem w stanie sobie wyobrazić, że nikomu nie przeszkadzają w pracy małe dzieci. Młode mamy często zjawiają się w moim gabinecie z pociechami i mimo, że są to dość krótkie wizyty, nie zdarzyło się jeszcze, żeby dziecko nie dało popisu którejś z naturalnych dziecięcych aktywności. Jestem jak najbardziej za pracą zdalną, elastycznymi godzinami, skróconym czasem, żłobkami w wydzielonym pomieszczeniu w firmie, ale zaklinam młode mamy na wszystko – jeśli chcecie zachować sympatię otoczenia – nie instalujcie się z maluchami w biurze, zwłaszcza, jeśli dzielicie tę przestrzeń z kimś innym. Oczywistym jest, że w życiu zdarzają się różne sytuacje (np. danego dnia nie ma z kim zostawić dziecka), ale wyrozumiałość, życzliwość i dobra wola współpracowników definitywnie kończą się po 2-3 dniach. Po tym czasie chętnie wróciliby do normalności, bo:

1. nie każdy potrafi się skupić przy małym dziecku
2. nie każdy lubi dzieci i jest to święte prawo człowieka niebędącego rodzicem
3. niektórzy lubią dzieci tak bardzo, że właśnie z tego powodu nie mogą się skupić na pracy

Comment on Żegnaj X, Y. Witaj C! by biurco

biurco — Mon, 11 Apr 2011 16:09:09 +0000

Jako uzupełnienie tematyki jest jeszcze obszerny artykuł z Polityki: http://www.polityka.pl/rynek/gospodarka/270628,1,raport-pokolenie-y-na-rynku-pracy.read . Co ciekawe istnieje widać jakiś problem z alfabetycznym nazewnictwem pokoleń: to co opisujesz jako Z czy też C w powyższym tekście zwane jest Y.